Kapela Brodów
Koncert na dwie „polski”
Estonia: Sofia Joons i Marius Peterson
Polska:
Ania Broda – cymbały, śpiew, bęben
Witek Broda – skrzypce, lira korbowa
Iwona Sojka – skrzypce
Maciej Kaziński – basy kaliskie
Jan Cebula – skrzypce (Rzeszowskie)
Koncert na dwie „polski”
W Szwecji ten taniec nazywa się „polska”, w Polsce – taniec „polski”. Każdy Szwed, zapytany, co to jest „polska” odpowie, że to jeden z najpopularniejszych tańców tradycyjnych. W Polsce o tańcu „polskim” wie tylko mała grupa muzykologów i etnografów.
„Polski” to taniec popularny w XVI i XVII w., pierwowzór chodzonego i poloneza. Włosi jego rytm nazywali „alla polacca”, Francuzi określali utwory tego typu „la polonaise”. A kiedy muzycy dworscy i żołnierze w czasach Wazów na polskim tronie zawieźli go do Szwecji, nazwali go „polska”.
W kraju mamy niewiele zapisów nutowych tego tańca. Raczej możemy śledzić jego ewolucję, odnajdując jego rytm i melodykę w wiejskich chodzonych, wolnych, staroświeckich, kujawiakach, w pieśniach religijnych i dworskich polonezach (największe zbiory XVIII-wiecznych polonezów znajdują się na Węgrzech, na Litwie i w Czechach).
Koncert na dwie „polski” jest zestawieniem dwóch tradycji muzycznych, dwóch różnych dróg, którym początek dał właśnie taniec „polski”.
Kapela Brodów (Ania i Witek Brodowie) – miłośnicy polskiej muzyki tradycyjnej, grają wspólnie od 1992 roku. Na repertuar kapeli składają się utwory świeckie i religijne z obszaru Pierwszej Rzeczypospolitej. W pieśniach zachowują oryginalne maniery wykonawcze oraz – w przypadku muzyki religijnej – właściwy jej tematyce kontekst. „Muzyka karmi się indywidualnością jej wykonawców, więc nie tyle cytujemy, ile opowiadamy tę samą, co przed wiekami, historię” – mówią o sobie.








