Il canto
Il canto - kameralny zespół wokalny założony 25 lat temu przez Michała Straszewskiego z myślą o przywróceniu oryginalnego brzmienia muzyce wokalnej renesansu, która, jak wynika ze źródeł, była wykonywana przez zespoły solistów specjalnie szkolonych w tak zwanym "cichym śpiewie". Il Canto - bo to właśnie śpiew jest specjalnością tej ważnej formacji artystycznej. Na trwałe wpisała się ona w dzieje polskiego wykonawstwa muzyki dawnej. Jako jedyny polski zespół wokalny otrzymał Grand Prix na prestiżowym europejskim konkursie w Gorizii ( Włochy ), jako jedyny trzykrotnie uczestniczył w kursach mistrzowskich słynnego brytyjskiego zespołu " The King Singers". Efektem tych zdarzeń stały się zaproszenia na liczne prestiżowe koncerty i festiwale Europy ( Finlandia, Włochy, Francja i parokrotnie Niemcy) oraz USA .
Zespół nagrał osiem płyt kompaktowych z muzyką renesansu, baroku, również z muzyką rozrywkową XX w, z czego trzy otrzymały nominację do nagrody Fryderyka, a jedna zdobyła tę znaczącą w Polsce nagrodę fonograficzną. Nominację otrzymała m. in. płyta „Msze Staropolskie ”,na której usłyszeć możemy Missa Paschalis G.G. Gorczyckiego. Płyta ta wygrała europejski konkurs fonograficzny ogłoszony przez Folger Libery w Waszyngtonie. Efektem tego sukcesu była prezentacja renesansowej muzyki polskiej na festiwalu w Waszyngtonie i współpraca z amerykańskim zespołem muzyki dawnej Folger Consort.
Skład Zespołu :
Wanda Laddy - sopran
Marta Lawrence - alt
Andrzej Borzym - tenor
Sławomir Łobaczewski - tenor
Michał Straszewski - bas ( kierownik zespołu)
Missa Paschalis G.G. Gorczyckiego
Grzegorz Gerwazy Gorczycki a właściwie Grzegorz Gorczyca. Kompozytor, kapelmistrz i duchowny. Urodzony ok 1665-1667r. w rodzinie wolnych kmieci we wsi Rozbark (dziś dzielnica Bytomia). Studiował sztuki wyzwolone i filozofię w Pradze, teologię we Wiedniu, święcenia kapłańskie uzyskał w Krakowie.
Muzyka Gorczyckiego wyróżnia się autentyczną wiedzą o istocie dawnego kontrapunktu. Jest ścisła i kunsztowna, ma wysokie walory intelektualne, widoczne zarówno w dziełach 'a capella', jak w barwnych, pełnych rozmachu utworach wokalno-instrumentalnych. Nie znając tych ostatnich, można by uznać Gorczyckiego za twórcę muzyki w najwyższym stopniu konserwatywnej, wręcz anachronicznej. Jednak dzięki powojennym odkryciom polskich muzykologów znamy także jego wybitne dzieła utrzymane w barokowym stylu koncertującym. Wiemy zatem, że uprawiał oba style - antico i moderno - z równą maestrią.
Missa Paschalis należy do 'stile antico', nawiązuje bowiem do dawnego stylu polifonii 'a capella', także do późnorenesansowego kontrapunktu raczej jako do pewnej idei, niż w istocie do założeń tego ściśle unormowanego, maksymalnie uporządkowanego stylu. Msza Wielkanocna nie jest dziełem jednolitym, jakimi były msze późnego renesansu. Jej Kyrie opiera się na melodii zaczerpniętej z Mszy I gregoriańskiej ' In tempore paschali' , pojawia się ona w wybrzmiewających długo dźwiękach w tenorze na wzór dawnej mszy z 'cantus firmus'. Przenika także do innych głosów dzieła, nadając Kyrie postać lirycznej pełnej spokoju i skupienia medytacji. Cała msza oparta na tematach trzech wielkopostnych pieśni : "Wesoły nam dzień dziś nastał", "Wstał Pan Chrystus" i "Chrystus Pan zmartwychwstał" wykorzystuje tradycje ludowe i sięga do tradycji XVI w.,gdyż na tych samych melodiach oparli swe msze paschalne Marcin Leopolita i Bartłomiej Pękiel.
www.ilcanto.art.pl








